Pas piersiowy czy nadgarstkowy czujnik tętna: co wybrać do treningu?

Rzetelne porównanie pasów piersiowych z elektrodami i optycznych czujników nadgarstkowych: wyniki badań, źródła artefaktów i wybór czujnika do treningu.

Podczas treningów z szybkimi zmianami intensywności opaska piersiowa z elektrodami często zapewnia stabilniejszy zapis tętna niż czujnik optyczny noszony na nadgarstku. Ma to znaczenie w interwałach, obwodach siłowych i innych sesjach, w których opóźnione lub brakujące odczyty utrudniają analizę stref tętna.

Nie jest to jednak reguła bez wyjątków. Dokładność zależy od urządzenia, dopasowania, rodzaju aktywności, kontaktu ze skórą i analizowanego parametru. Dobry zegarek może sprawdzać się bardzo dobrze podczas jednostajnego wysiłku, a źle założona opaska piersiowa również może generować zakłócenia.

Czym różnią się czujniki na klatce piersiowej i nadgarstku

Obie metody mogą być podatne na artefakty; to ilustracja poglądowa, a nie dane pomiarowe.

Większość urządzeń nadgarstkowych szacuje puls za pomocą fotopletyzmografii, czyli PPG. Diody oświetlają skórę, a detektor mierzy zmiany odbitego światła związane ze zmianami objętości krwi przy każdym uderzeniu serca. Ruch, luźne zapięcie, nacisk na czujnik i szybkie zmiany intensywności mogą zaburzać ten sygnał.

Opaska piersiowa z elektrodami mierzy aktywność elektryczną na powierzchni skóry. Dzięki temu może szybko rejestrować odstępy między kolejnymi uderzeniami serca. Nadal jest jednak podatna na słaby kontakt, suche elektrody, przesuwanie się paska i zakłócenia elektryczne.

Co naprawdę pokazują badania

Poprzednia wersja tego artykułu określała opaskę piersiową jako „dokładną w 99%” w porównaniu ze szpitalnym EKG. To stwierdzenie było zbyt szerokie. W badaniu obejmującym 50 zdrowych osób konkretny model, Polar H7, osiągnął współczynnik zgodności 0,996 względem EKG w testowanych aktywnościach. Jest to miara zgodności dla tego produktu i protokołu, a nie dowód, że każda opaska piersiowa ma dokładność 99%. Wynik nie dotyczy też bezpośrednio Aidlaba. Przeczytaj badanie w JAMA Cardiology.

W innym badaniu, przeprowadzonym podczas rehabilitacji kardiologicznej, ta sama opaska Polar miała najwyższą zgodność z EKG spośród testowanych urządzeń, ze współczynnikiem 0,99. Wyniki urządzeń nadgarstkowych różniły się zależnie od modelu i aktywności. Przeczytaj badanie.

Praktyczny wniosek jest węższy niż stwierdzenie, że opaski piersiowe są zawsze precyzyjne:

• opaski z elektrodami często stabilniej mierzą tętno podczas wysiłku;
• czujniki optyczne na nadgarstku również mogą być dokładne, szczególnie przy jednostajnym ruchu i dobrym dopasowaniu;
• żaden typ czujnika nie jest odporny na wszystkie artefakty;
• wyników jednego modelu nie można przypisać innemu produktowi bez osobnej walidacji.

Dlaczego odstępy między uderzeniami mają znaczenie

Strefy tętna są najbardziej użyteczne, gdy czujnik nadąża za zmianami wysiłku bez długiego opóźnienia. Podczas interwałów czystszy zapis ułatwia porównanie odcinków pracy i odpoczynku. Pomiar elektryczny dostarcza też odstępów RR używanych do obliczania zmienności rytmu serca, czyli HRV.

Na HRV wpływają warunki pomiaru. Znaczenie mają pozycja ciała, oddech, pora dnia, niedawny trening, alkohol, choroba i artefakty sygnału. Porównuj pomiary wykonane w podobnych warunkach i obserwuj trend zamiast pojedynczej wartości.

Co Aidlab dodaje do zwykłego pasa do pomiaru tętna

Aidlab jest urządzeniem wellness i badawczym noszonym na klatce piersiowej. Rejestruje jednokanałowy sygnał EKG oraz wyznacza tętno, odstępy RR i HRV. Mierzy także wzorzec oddychania, temperaturę skóry, ruch i pozycję ciała. Zsynchronizowane sygnały pomagają analizować reakcję organizmu podczas treningu, odpoczynku i snu.

Dłuższy zapis daje więcej kontekstu niż krótki pomiar, ale nie diagnozuje chorób. Aidlab nie jest wyrobem medycznym, a jego raporty EKG nie zastępują klinicznego EKG ani oceny specjalisty. W przypadku bólu w klatce piersiowej, omdlenia, silnej duszności lub innego nagłego objawu skorzystaj z pomocy medycznej zamiast polegać na urządzeniu ubieralnym.

Temperatura skóry również wymaga ostrożnej interpretacji. Czujnik na klatce piersiowej mierzy temperaturę przy powierzchni skóry, a nie temperaturę głęboką ciała. Na wynik mogą wpływać otoczenie, ubranie, kontakt czujnika i wysiłek. Nie używaj odczytu temperatury skóry z urządzenia ubieralnego do oceny, czy kontynuowanie treningu w upale jest bezpieczne.

Które rozwiązanie wybrać?

Wybierz opaskę piersiową, jeśli:

• trenujesz interwałowo lub często zmieniasz intensywność;
• potrzebujesz odstępów między uderzeniami lub HRV wyznaczanego z EKG;
• zależy Ci na ciągłym sygnale z klatki piersiowej do badań lub dokładniejszej analizy;
• czujnik na nadgarstku regularnie traci sygnał podczas Twojej aktywności.

Urządzenie nadgarstkowe może być lepszym wyborem, jeśli:

• najważniejsze są wygoda i całodzienne noszenie;
• chcesz głównie obserwować ogólny trend tętna podczas jednostajnej aktywności;
• w Twoim sporcie i przy Twoim dopasowaniu działa już wiarygodnie.

Niezależnie od formatu załóż urządzenie zgodnie z instrukcją producenta, sprawdzaj fragmenty o słabej jakości przed wyciąganiem wniosków i porównuj trendy w podobnych warunkach. Lepsze umiejscowienie może poprawić dane, ale żadne urządzenie noszone nie zmienia zaszumionego sygnału w diagnozę medyczną.